Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2013

Η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στην Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ


Η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στην Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ
Οι εργασίες της Κ.Ε. άνοιξαν με ομιλία του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ- ΕΚΜ, Αλέξη Τσίπρα
FREE photo hosting by Fih.grΣυνεδριάζει σήμερα Σάββατο 2 και την Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 2013 η Κεντρική  Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, στο Cine «Κεραμεικός» (Κεραμεικού 58 και Μαραθώνος 13),
με θέματα:        
α) Εκτίμηση της πολιτικής συγκυρίας και πρόγραμμα δράσης.
β) Συγκρότηση επιτροπών θέσεων και καταστατικού.
Η επικοινωνιακή στρατηγική της κυβέρνησης μέσα σε ένα μήνα έχει αλλάξει τέσσερις φορές το πλαίσιο της κριτικής εναντίον μας.
Στην αρχή, μας έλεγαν ότι ετοιμάζουμε Χριστουγεννιάτικα ταξίδια αναψυχής στη Λατινική Αμερική, αφού δε πρόκειται να μας δει κανένας ηγέτης. Μετά ότι ο Λούλα και η Ρούσεφ δεν μας χαμογέλασαν και ότι δεν τους αρέσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Για να καταλήξουν τελικά ότι ο στόχος μας ήταν να πείσουμε τη Βραζιλία να μπλοκάρει τη χρηματοδότηση της Ελλάδας στο ΔΝΤ, όπου συμμετέχει. Μετά ότι βρεθήκαμε στην Αργεντινή γιατί επιθυμούμε να μεταφέρουμε το κοραλίτο, την αργεντίνικη χρεοκοπία στην Ελλάδα. Μετά ότι παρακαλούσαμε το Σόιμπλε στα σκαλιά του Γερμανικού υπουργείου οικονομικών.
Και τέλος ότι παραδινόμαστε αμαχητί στους Αμερικάνους. Και θέλω να απευθύνω από αυτό το βήμα πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα προς τους παραδομένους μερκελιστές της μνημονιακής συγκυβέρνησης:
Αλέξης Τσίπρας Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ- ΕΚΜ


·         Κάναμε ορθά ή λάθος που διεκδικήσαμε και βρήκαμε συμμάχους της Ελλάδας και του λαού μας σε χώρες σημαντικές των G 20, στη Βραζιλία και στην Αργεντινή;
·         Κάναμε ορθά ή λάθος που θέσαμε στη Γερμανική κυβέρνηση θέμα Κατοχικού Δανείου και ΖΙΜΕΝΣ;
·         Κάναμε ορθά ή λάθος θέσαμε στο ΔΝΤ θέμα άμεσης διακοπής του προγράμματος και κουρέματος του χρέους, μετά τη δημόσια παραδοχή του λάθους από πλευράς τους;
·         Κάναμε ορθά ή λάθος, που θέσαμε στο Στέιτ Ντιπάρντμεντ των ΗΠΑ, θέμα κυριαρχικού δικαιώματος της χώρας στον καθορισμό της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και στην αξιοποίηση του ενεργειακού μας πλούτου;
Ας μας δώσουνε μια απάντηση έστω και τώρα. Αλλά είμαστε βέβαιοι ότι δε πρόκειται να απαντήσουν γιατί κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια. Κάθε φορά που εκπροσωπούν τη χώρα και συναντάνε κυβερνήσεις ή αξιωματούχους στο εξωτερικό, δε τους λένε αυτά που ο λαός μας θέλει να ειπωθούν αλλά τους λένε αυτά που εκείνοι θέλουν να ακούσουν.
·         Με το ΣΥΡΙΖΑ, η Ελλάδα θα αποκτήσει ξανά αξιοπρέπεια και υπόσταση στην Ευρώπη και στο κόσμο.
·         Θα είμαστε παντού, θα τους συναντάμε όλους για να τους θέτουμε υπόψη τη δική μας ατζέντα και τα δικά μας αιτήματα. Την ατζέντα και τα αιτήματα του λαού μας που υποφέρει και ζητά δικαίωση.
·         Δεν μπορούν να το χωνέψουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να είναι και στις κινητοποιήσεις και στις επαφές με ξένες κυβερνήσεις.
·         Δεν μπορούν να το χωνέψουν ότι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ μπορούν από την ολομέλεια του κοινοβουλίου να βγουν έξω και να ενωθούν με τον αγωνιζόμενο λαό.
·         Για το λάθος στον πολλαπλασιαστή
Και όλα αυτά την ίδια ώρα που υπάρχουν διαδοχικές αποκαλύψεις από την πλευρά του ΔΝΤ σχετικά με τη λάθος πολιτική και τον λάθος πολλαπλασιαστή , που οδήγησε στην οικονομική καταστροφή τις χώρες του νότου και κυρίως την Ελλάδα.
Αρχικά ο κ. Μπλανσάρ, δημόσια παραδέχτηκε τον λάθος υπολογισμό του πολλαπλασιαστή της ύφεσης από τα μέτρα της λιτότητας. Χθες ο κος Ράις, επανέλαβε δημόσια την παραδοχή της υποεκτίμησης της αρνητικής επίδρασης των μέτρων λιτότητας στην Ελλάδα. Ενώ το ΔΝΤ και δημόσια και ιδιωτικά, παραδέχεται ότι το πρόγραμμα στη χώρα μας δε βγαίνει δίχως κούρεμα του χρέους.
Φτάσαμε στο να παραδέχονται οι δανειστές το λάθος και η κυβέρνηση να επιμένει στο λάθος. Αναρωτιέμαι τι άλλο περιμένει η κυβέρνηση για να θέσει θέμα στους εταίρους; Για ποιο λόγο θα πρέπει να συνεχίζουμε την εφαρμογή του λάθους; Επειδή ο κος Σαμαράς είπε «ουδείς αναμάρτητος»; Επειδή δε θέλει να χαλάσει τη προεκλογική εκστρατεία της κ. Μέρκελ; Και καταδικάζει έναν ολόκληρο λαό, μια ολόκληρη χώρα σε μαρασμό και σε εξευτελισμό, επειδή έχει ο ίδιος αναλάβει την ευθύνη και την ιδιοκτησία του προγράμματος;
·         Καλούμε τώρα τη κυβέρνηση να ζητήσει έκτακτη Σύγκληση Ευρωπαϊκής Συνόδου για να θέσει στους εταίρους τα νέα δεδομένα, όπως προκύπτουν από τις δημόσιες και επαναλαμβανόμενες παραδοχές του ΔΝΤ, ότι το πρόγραμμα που εφαρμόζεται στην Ελλάδα είναι λάθος και αδιέξοδο. Να πει με δυνατή φωνή ότι το δράμα του ελληνικού λαού δεν πρέπει να το βιώσει άλλος λαός στην Ευρώπη. Ότι ο δρόμος της λιτότητας θα καταστρέψει την Ευρώπη.
·         Και να ζητήσει άμεσα την αναθεώρησή του.
·         Να ζητήσει όπως προτείνουμε εδώ καιρό, τη διενέργεια διάσκεψης σε ευρωπαϊκό επίπεδο για το ζήτημα του χρέους και να προτάξει μια λύση στα πρότυπα της συμφωνίας του Λονδίνου το 1953.


·         Για το φόρο στα ακίνητα
Η συγκυβέρνηση θεσπίζει τώρα ενιαίο τέλος ακινήτων. Για να εισπράξει μόνον φέτος €3,2 δις. Εξοντώνει, δηλαδή, τη μικρή και μεσαία ακίνητη περιουσία. Γιατί δεν θέλει να φορολογήσει, με δίκαιο τρόπο, τη συνολική, κινητή και ακίνητη, μεγάλη περιουσία.
Γιατί δεν θέλει να φορολογήσει, με δίκαιο τρόπο, τη συνολική, κινητή και ακίνητη, μεγάλη περιουσία. Έκαναν πρώτα τους μικροϊδιοκτήτες ενοικιαστές. Τώρα τους εκβιάζουν με τα σπίτια τους. Ετοιμάζονται να τους στείλουν ειδοποιητήρια της εφορίας. Απειλούν να κατασχέσουν εισοδήματα και περιουσιακά στοιχεία. Όταν μόνο μέσα στο 2012, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των πολιτών προς το Δημόσιο αυξάνονταν κατά €1 δις το μήνα.
·         Δεν φορολογούν. Μεθοδεύουν κατασχέσεις. Δημεύουν.
·         Τσακίζουν συνειδητά τη μεσαία τάξη.
·         Στο ενιαίο τέλος ακινήτων ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ αντιπροτείνει το φόρο μεγάλης περιουσίας . Την κατάργηση της φορολογίας ακινήτων στη σημερινή μορφή της. Και την εισαγωγή αυτού του φόρου ως συμπληρωματικού στους φόρους εισοδήματος και κερδών. Με υψηλό αφορολόγητο όριο. Ώστε να μην θίγεται η μικρή περιουσία. Με προοδευτική κλίμακα. Εμείς θα αυξήσουμε τα δημόσια έσοδα, όχι από τους φορολογικούς συντελεστές. Αλλά από τη διεύρυνση της φορολογητέας βάσης.
·         Προτείνουμε την καταγραφή συνολικά, της κινητής και ακίνητης περιουσίας κάθε φορολογούμενου πολίτη. Όχι μόνον στο εσωτερικό. Αλλά και το εξωτερικό. Προτείνουμε, δηλαδή, το ηλεκτρονικό εθνικό περιουσιολόγιο . Με βάση το οποίο θα φορολογούμαστε όλοι.
·         Θα επαναφέρουμε την κοινή λογική στη φορολογική πολιτική. Έτσι θα ελαφρύνουμε τα χαμηλά και τα μεσαία στρώματα. Έτσι θα πληρώσουν, επιτέλους, οι πλούσιοι. Γι’ αυτό το εθνικό περιουσιολόγιο θα πρέπει να γίνει υπόθεση και αίτημα των λαϊκών στρωμάτων. Όπως και όλων όσοι πληρώνουν φόρους. Του κάθε μισθωτού και του κάθε συνταξιούχου. Αίτημα της μεσαίας τάξης.
·         Μόνο έτσι θα γίνει πράξη η συνταγματική επιταγή ότι: «οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους».
Μόνο έτσι θα βάλουμε τέλος στα φορολογικά προνόμια της οικονομικής ολιγαρχίας. Θα αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά την φοροαποφυγή και την φοροδιαφυγή. Εμείς, συντρόφισσες και σύντροφοι, δεν είμαστε φορομπήχτες για τους αδύναμους και δωρητές φόρων για τους ισχυρούς. Με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στην εξουσία θα πληρώσουν, για πρώτη φορά, οι έχοντες και οι κατέχοντες.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Θέλω να είμαι ξεκάθαρος από την αρχή. Στην συνδιάσκεψή μας πριν από δυο μήνες, τόνισα πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η ιδεολογία και οι αξίες που επέστρεψαν, ότι είμαστε η αξιοπρέπεια, η αλληλεγγύη και η εναλλακτική πρόταση συνάμα. Σήμερα θέλω να επαναλάβω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι όλα αυτά μαζί γιατί δεν είναι και δε θα γίνει ποτέ σαν τους εκπροσώπους του πολιτικού κατεστημένου που καταρρέει. Ας το συνειδητοποιήσουν αυτό, επιτέλους, οι κυβερνητικοί και μιντιακοί παραχαράκτες της πραγματικότητας και οι αισχροί συκοφάντες. Ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους όσοι πιστεύουν ότι η προπαγάνδα και τα χαλκεία μπορούν να νικήσουν την κοινωνία και την πολιτική. Εμείς δεν θα γίνουμε σαν κι αυτούς. Δε θα τους μοιάσουμε. Το δικό μας ήθος, το αριστερό μας ήθος, τα δικά μας ιδανικά δεν μας επιτρέπουν άλλα να λέμε και άλλα να κάνουμε. Άλλα να λέμε μέσα και άλλα να λέμε έξω. Άλλα να λέμε προεκλογικά και άλλα να λέμε μετεκλογικά.
Ας το χωνέψουν, όσο κι αν δυσκολεύονται:
·         Εμείς ούτε την ξέρουμε ούτε και θα τη μάθουμε τη πολιτική της «κωλοτούμπας»
·         Εμείς ούτε την ξέρουμε ούτε και θα τη μάθουμε την πολιτική της «οσφυοκαμψίας»
·         Εμείς ούτε είχαμε, ούτε έχουμε κι ούτε θα έχουμε αφεντικά, για να καθόμαστε προσοχή μπροστά τους ή να ψελλίζουμε αιδημόνως: « mea culpa !» και «ουδείς αναμάρτητος».
·         Γιατί εμείς δεν θα αποδεχτούμε ποτέ ρόλο επικυριαρχούμενων, σε μια επικυριαρχούμενη χώρα.
Γνωρίζουμε ότι πολλοί θα ήθελαν να είμαστε η συνέχεια του δικού τους παρελθόντος, που έριξε το σκάφος στα βράχια. Που χρεοκόπησε τη χώρα μας και οδήγησε την κοινωνία μας και το λαό μας στα σημερινά τους αδιέξοδα. Το ξέρουμε πως θα τους βόλευε πολύ να είμαστε υπόλειμμα του «χτες», να είμαστε η «οπισθοφυλακή» της δικής τους πολιτικής αθλιότητας, να είμαστε μια εκδοχή της δικής τους πολιτικής αφροσύνης. Ας μην το σκέφτονται καν. Ούτε είμαστε και ούτε θα γίνουμε ποτέ . Γιατί τα αντισώματα της αριστερής μας ιδεολογίας, μας καθιστούν απρόσβλητους απ’ τους ιούς των δικών τους πολιτικών
·         Εμείς, φύσει και θέσει, είμαστε απέναντι στις λογικές της νομής της εξουσίας, που ήταν και είναι οι δικές τους λογικές.
·         Είμαστε απέναντι απ’ τις λογικές του πελατειακού κράτους, που ήταν και είναι οι δικές τους λογικές.
·         Είμαστε απέναντι απ’ τις λογικές ιδιοποίησης του κράτους απ’ τα κόμματα εξουσίας και την άλωση της κοινωνίας απ’ τα κόμματα και το κράτος – λάφυρό τους, που ήταν και είναι οι δικές τους λογικές.
·         Είμαστε, προφανέστατα, απέναντι στη διαπλοκή και στην επικυρίαρχη υπερεξουσία των διαπλεκομένων, την οποία αυτοί υπηρέτησαν και υπηρετούν με ραγιάδικη προσήλωση.
·         Είμαστε, πάνω από όλα και με όλες μας τις δυνάμεις, απέναντι στην τροϊκανή επικυριαρχία, που συνιστά επί της ουσίας κατάλυση της λαϊκής και της εθνικής μας κυριαρχίας.
Τους το ξαναλέμε για να το καταλάβουν:
Εμείς είμαστε η πολιτική δύναμη της ολικής ρήξης με τις νοσηρές πολιτικές, τις νοσηρές πρακτικές και τις νοσηρές νοοτροπίες του μεταπολιτευτικού παρελθόντος.
Ζητάμε την κυβέρνηση όχι για να διαιωνίσουμε τη δική τους εξουσία. Την εξουσία της ολιγαρχίας, της τραπεζοκρατίας και της μιντιοκρατίας. Ζητάμε τη κυβέρνηση για να αλλάξουμε την Ελλάδα. Για να κατεδαφίσουμε τη δική τους εξουσία και να δημιουργήσουμε ξανά την εξουσία του λαού.
Γιατί στα δικά μας χέρια:
·         τέρμα οι πελατειακές σχέσεις
·         τέρμα η νομή της εξουσίας
·         τέρμα το κομματικό κράτος-λάφυρο
·         τέρμα η διαφθορά και η διαπλοκή σε όλες τις μορφές

Και το ξέρουνε καλά για αυτό βυσσοδομούν με κάθε μέσο και με κάθε επιχείρημα. Οι ίδιοι άνθρωποι, το ίδιο σκοτεινό επικοινωνιακό κέντρο και τα θλιβερά παπαγαλάκια τους είναι ικανοί να κατηγορούν την ίδια στιγμή τον ΣΥΡΙΖΑ με τα ποιο αντιφατικά επιχειρήματα. Τη μια μέρα ότι καλύπτουμε τη βία και τη τρομοκρατία, την άλλη ότι καλύπτουμε το ΔΝΤ και το μνημόνιο. Τη μια ότι είμαστε το ένα άκρο της πολιτικής ζωής, την άλλη ότι βάλαμε νερό στο κρασί μας για γίνουμε ΠΑΣΟΚ στη θέση του ΠΑΣΟΚ. Οι ίδιοι άνθρωποι τα λένε όλα. Ότι να ναι, αρκεί να έχουν έναν στόχο: Τον ΣΥΡΙΖΑ και τη δυναμική του.
Και αυτός ο παραλογισμός έφτασε στο αποκορύφωμά του όταν επιχειρήσαμε να διεθνοποιήσουμε την Ελληνική κρίση και να αναδείξουμε την ανθρωπιστική κρίση και τη τραγωδία του ελληνικού λαού σε διεθνές επίπεδο. Και βρεθήκαμε τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική, Βόρεια και Νότια. Και εκεί συνειδητοποιεί κανείς πόσο μπορεί να αυτογελιοποιηθεί μια επικοινωνιακή στρατηγική που μέσα σε ένα μήνα έχει αλλάξει τέσσερις φορές το πλαίσιο της κριτικής εναντίον μας.
Στην αρχή, μας έλεγαν ότι ετοιμάζουμε Χριστουγεννιάτικα ταξίδια αναψυχής στη Λατινική Αμερική, αφού δε πρόκειται να μας δει κανένας ηγέτης. Λίγες μέρες αργότερα, όταν συναντήσαμε το Πρόεδρο Λούλα και τη Πρόεδρο της Βραζιλίας, της 5 ης σημαντικότερης οικονομίας στο πλανήτη, τη Ντίλμα Ρούσεφ, άλλαξαν τροπάρι και άρχισαν αρχικά να λένε ότι ο Λούλα δε μας χαμογέλαγε στη συνάντηση, γιατί δεν είναι τελικά και τόσο πολύ αριστερός και δεν του αρέσει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Για να καταλήξουν τελικά ότι συναντήσαμε τη Ρουσέφ για να τη πείσουμε να μπλοκάρει τη χρηματοδότηση της Ελλάδας στο ΔΝΤ, όπου συμμετέχει.
Λίγες μέρες αργότερα, το τροπάριο άλλαξε. Μας είπαν ότι βρεθήκαμε στην Αργεντινή γιατί επιθυμούμε να μεταφέρουμε το κοραλίτο, την αργεντίνικη χρεοκοπία στην Ελλάδα. Δε στέγνωσε το μελάνι και οι ίδιοι άνθρωποι που μας κατηγορούσαν ότι αντιγράφουμε μοντέλα χρεοκοπίας στην Αργεντινή, μας κατηγορούσαν ότι παρακαλούσαμε το Σόιμπλε στα σκαλιά του Γερμανικού υπουργείου οικονομικών.
Και λίγο αργότερα ότι παραδινόμαστε αμαχητί στους Αμερικάνους. Θα ήταν πραγματικά μια ευχάριστη ανέκδοτη αφήγηση όλα όσα σας είπα, αν δεν έκρυβαν μια σκληρή πραγματικότητα. Ότι για όλα αυτά μας κατηγορούσε το επικοινωνιακό επιτελείο μιας παραδομένης κυβέρνησης στη στρατηγική της κ. Μέρκελ η οποία απειλεί να καταστρέψει την Ευρώπη. Μιας κυβέρνησης που ποτέ δε διανοήθηκε να διεκδικήσει για τη χώρα και το λαό σε διεθνές επίπεδο.
Που ποτέ δε διανοήθηκε την έννοια της ενεργητικής και πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής. Που ποτέ δε μίλησε για τα δίκια του λαού μας έξω από τα σύνορά μας. Εμείς αντίθετα επιδιώξαμε και θα συνεχίσουμε να επιδιώκουμε όχι τη βελτίωση της δικής μας εικόνας, αλλά την αναβάθμιση της διαπραγματευτικής θέσης της χώρας την οποία εκείνοι συστηματικά υπονομεύουν. Αυτή είναι η πολιτική μας υποχρέωση.
Και θέλω να απευθύνω από αυτό το βήμα πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα προς τους παραδομένους μερκελιστές της μνημονιακής συγκυβέρνησης:
·         Κάναμε ορθά ή λάθος που διεκδικήσαμε και βρήκαμε συμμάχους της Ελλάδας και του λαού μας σε χώρες σημαντικές των G 20, στη Βραζιλία και στην Αργεντινή;
·         Κάναμε ορθά ή λάθος που θέσαμε στη Γερμανική κυβέρνηση θέμα Κατοχικού Δανείου και ΖΙΜΕΝΣ;
·         Κάναμε ορθά ή λάθος θέσαμε στο ΔΝΤ θέμα άμεσης διακοπής του προγράμματος και κουρέματος του χρέους, μετά τη δημόσια παραδοχή του λάθους από πλευράς τους;
·         Κάναμε ορθά ή λάθος, που θέσαμε στο Στέητ Ντιπάρντμεντ των ΗΠΑ, θέμα κυριαρχικού δικαιώματος της χώρας στον καθορισμό της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και στην αξιοποίηση του ενεργειακού μας πλούτου;

Ας μας δώσουνε μια απάντηση έστω και τώρα.
Αλλά είμαστε βέβαιοι ότι δε πρόκειται να απαντήσουν γιατί κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια. Έχουν συνηθίσει κάθε φορά που εκπροσωπούν τη χώρα και συναντάνε κυβερνήσεις ή αξιωματούχους στο εξωτερικό, όχι να τους λένε αυτά που ο λαός μας θέλει να ειπωθούν, αλλά αυτά που εκείνοι θέλουν να ακούσουν.

Ε, λοιπόν ας το πάρουν χαμπάρι. Με το ΣΥΡΙΖΑ αυτό τελειώνει. Η Ελλάδα θα αποκτήσει ξανά αξιοπρέπεια και υπόσταση στην Ευρώπη και στο κόσμο. Θα είμαστε παντού, θα τους συναντάμε όλους για να τους θέτουμε υπόψη τη δική μας ατζέντα και τα δικά μας αιτήματα. Την ατζέντα και τα αιτήματα του λαού μας που υποφέρει και ζητά δικαίωση. Ας το καταλάβουν μια και καλή η διπλωματία της υποταγής, με το ΣΥΡΙΖΑ τελειώνει και αρχίζει η διπλωματία της διεκδίκησης του δίκιου του λαού μας. Αλλά αυτό που τους ενοχλεί περισσότερο απ’ όλα είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αλλάζει το μοντέλο άσκησης πολιτικής. Ενός μοντέλου που προβλέπει σινικά τείχη μεταξύ λαϊκής παρέμβασης και κινημάτων από τη μια και κυβερνητικής εξουσίας από την άλλη.
Δεν μπορούν να το χωνέψουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να είναι και στις κινητοποιήσεις και στις επαφές με ξένες κυβερνήσεις. Δεν μπορούν να το χωνέψουν ότι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ μπορούν από την ολομέλεια του κοινοβουλίου να βγαίνουν χειροκροτούμενοι έξω στη πλατεία για να ενωθούν με τον αγωνιζόμενο λαό. Δεν μπορούν να χωνέψουν ότι η πολιτική δεν είναι απλώς τα τηλεοπτικά στούντιο της διαπλοκής. Δεν μπορούν να χωνέψουν ότι η πολιτική για το ΣΥΡΙΖΑ σημαίνει ο λαός πρωταγωνιστής και διαμορφωτής των εξελίξεων. Ας το χωνέψουν, όμως.
Αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι πολιτεύτηκε, έτσι καταξιώθηκε, έτσι θα κυβερνήσει.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Η χώρα μας και ο λαός μας βιώνει μια πρωτοφανή κρίση που αγγίζει πια τα όρια της ανθρωπιστικής τραγωδίας. Σε λίγο θα σταματήσουμε να μετράμε την ανεργία σε αυτό το τόπο και θα μετράμε ανάποδα. Θα ψάχνουμε να βρούμε πόσοι είναι αυτοί που εργάζονται. Για πάνω από 500.000 νοικοκυριά, δεν υπάρχει ούτε ένας εργαζόμενος να φέρνει ένα εισόδημα στο σπίτι. Όσοι εργάζονται βιώνουν τη βίαιη συμπίεση του μισθού τους.
Οι συλλογικές συμβάσεις δεν υπάρχουν πια, έχουν απομείνει ελάχιστες κλαδικές και από 1η Απριλίου, επειδή έτσι λέει το μνημόνιο, η χώρα πάει ένα αιώνα πίσω, με την κατάργηση της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης εργασίας.
Οι συνταξιούχοι βίωσαν πριν λίγες μέρες το τι σημαίνει τρίτο μνημόνιο, που ψήφισε η τρόικα εσωτερικού. Είδαν τις συντάξεις τους να μειώνονται δραματικά και τον υπουργό Εργασίας να προαναγγέλλει νέες μειώσεις σε λίγο καιρό.
Ενώ οι αγρότες σε δίκαιη απόγνωση, ζητάνε τα ελάχιστα εφόδια για να μπορέσουν να παράξουν και να μην αφήσουν τα χωράφια χέρσα και τη χώρα μπροστά σε πρωτοφανέρωτη επισιτιστική κρίση. Η κυβέρνηση τους απαντά με αφαίμαξη.
Και όλα αυτά την ίδια ώρα που υπάρχουν διαδοχικές αποκαλύψεις από την πλευρά του ΔΝΤ σχετικά με τη λάθος πολιτική και τον λάθος πολλαπλασιαστή , που οδήγησε στην οικονομική καταστροφή τις χώρες του νότου και κυρίως την Ελλάδα.
Αρχικά, ο κ. Μπλανσάρ, δημόσια παραδέχτηκε τον λάθος υπολογισμό του πολλαπλασιαστή της ύφεσης από τα μέτρα της λιτότητας. Χθες ο κ. Ράις, επανέλαβε δημόσια την παραδοχή της υποεκτίμησης της αρνητικής επίδρασης των μέτρων λιτότητας στην Ελλάδα. Και ενώ το ΔΝΤ και δημόσια και ιδιωτικά, παραδέχεται ότι το πρόγραμμα στη χώρα μας δε βγαίνει δίχως κούρεμα του χρέους. Η Ελληνική κυβέρνηση έπαθε αφωνία.
Φτάσαμε στο σημείο, να παραδέχονται οι δανειστές το λάθος και η κυβέρνηση να επιμένει στο λάθος . Αναρωτιέμαι τι άλλο περιμένει η κυβέρνηση για να θέσει θέμα στους εταίρους; Για ποιο λόγο θα πρέπει να συνεχίζουμε την εφαρμογή του λάθους;
Επειδή ο κ. Σαμαράς είπε ουδείς αναμάρτητος; Επειδή δε θέλει να χαλάσει τη προεκλογική εκστρατεία της κ. Μέρκελ; Και καταδικάζει έναν ολόκληρο λαό, μια ολόκληρη χώρα σε μαρασμό και σε εξευτελισμό, επειδή έχει ο ίδιος αναλάβει την ευθύνη και την ιδιοκτησία του προγράμματος;
Καλούμε τώρα τη κυβέρνηση να ζητήσει έκτακτη Σύγκληση Ευρωπαϊκής Συνόδου, για να θέσει στους εταίρους τα νέα δεδομένα, όπως προκύπτουν από τις δημόσιες και επαναλαμβανόμενες παραδοχές του ΔΝΤ, ότι το πρόγραμμα που εφαρμόζεται στην Ελλάδα είναι λάθος και αδιέξοδο.
Καλούμε τώρα τη κυβέρνηση να πει με δυνατή φωνή ότι το δράμα του ελληνικού λαού δεν πρέπει να το βιώσει άλλος λαός στην Ευρώπη. Ότι ο δρόμος της λιτότητας θα καταστρέψει την Ευρώπη. Και να ζητήσει άμεσα τον τερματισμό του προγράμματος .
Και όπως προτείνουμε εδώ και καιρό, τη διενέργεια διάσκεψης σε ευρωπαϊκό επίπεδο για το ζήτημα του χρέους, προτάσσοντας μια λύση στα πρότυπα της συμφωνίας του Λονδίνου το 1953. Καθώς και το κούρεμα του χρέους όχι μόνο για την Ελλάδα.
Ζητάμε από τη κυβέρνηση να πράξει το αυτονόητο. Να υπερασπιστεί έστω και για μια στιγμή τα συμφέροντα της χώρας και του λαού μας στην Ευρώπη. Να σταματήσει την ένοχη σιωπή. Την αφωνία στο κορυφαίο θέμα της αστοχίας του προγράμματος.
Αποτελεί όνειδος και εθνική ντροπή, να θέτουν θέμα αστοχίας και κουρέματος ακόμα και οι κυνικοί και αδίστακτοι τεχνοκράτες του ΔΝΤ και να μη το θέτει η Ελληνική κυβέρνηση. Και προσωπική ντροπή για το πρωθυπουργό, τον κ. Σαμαρά, που τη περασμένη εβδομάδα ήταν λαλίστατος για να απειλεί τους εργαζόμενους στο μετρό που ζητούσαν αξιοπρέπεια, αλλά τώρα δε του βγαίνει μιλιά.
Έστειλαν τα ΜΑΤ για να καταστείλουν την παράσταση διαμαρτυρίας συνδικαλιστών στο υπουργείο εργασίας. Και στήσανε και φωτογραφίες με την ίδια μέθοδο που μοντάρανε το βίντεο με το βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά τα συμφέροντα της χώρας μπροστά στη κα Μέρκελ, ούτε που σκέφτονται να τα υπερασπιστούν. Γιατί ο κ. Σαμαράς παριστάνει το λιοντάρι στους εργαζόμενους αλλά τη πάπια στους δανειστές μας.
Συντρόφισσες και Σύντροφοι,
Από το 2008 μέχρι και σήμερα το ΑΕΠ της χώρας μας έχει μειωθεί κατά €50 δις. Δηλαδή κατά 20%. Την ίδια περίοδο, όμως, οι φόροι για την κατοχή ακινήτων έχουν πενταπλασιαστεί. Η συγκυβέρνηση θεσπίζει τώρα ενιαίο τέλος ακινήτων. Για να εισπράξει μόνον φέτος €3,2 δις. Εξοντώνει, δηλαδή, τη μικρή και μεσαία ακίνητη περιουσία, γ ιατί δεν θέλει να φορολογήσει, με δίκαιο τρόπο, τη συνολική, κινητή και ακίνητη, μεγάλη περιουσία.Έκαναν πρώτα τους μικροϊδιοκτήτες ενοικιαστές. Τώρα τους εκβιάζουν με τα σπίτια τους. Ετοιμάζονται να τους στείλουν ειδοποιητήρια της εφορίας. Απειλούν να κατασχέσουν εισοδήματα και περιουσιακά στοιχεία, όταν μόνο μέσα στο 2012, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των πολιτών προς το Δημόσιο αυξάνονταν κατά €1 δις το μήνα. Δεν φορολογούν. Μεθοδεύουν κατασχέσεις. Δημεύουν. Τσακίζουν συνειδητά τη μεσαία τάξη.
Στο ενιαίο τέλος ακινήτων ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ αντιπροτείνει το φόρο μεγάλης περιουσίας . Την κατάργηση της φορολογίας ακινήτων στη σημερινή μορφή της.
Και την εισαγωγή αυτού του φόρου ως συμπληρωματικού στους φόρους εισοδήματος και κερδών. Με υψηλό αφορολόγητο όριο. Ώστε να μην θίγεται η μικρή περιουσία. Με προοδευτική κλίμακα.
Εμείς θα αυξήσουμε τα δημόσια έσοδα, όχι από τους φορολογικούς συντελεστές. Αλλά από τη διεύρυνση της φορολογητέας βάσης. Προτείνουμε την καταγραφή συνολικά, της κινητής και ακίνητης περιουσίας κάθε φορολογούμενου πολίτη. Όχι μόνον στο εσωτερικό. Αλλά και το εξωτερικό. Προτείνουμε, δηλαδή, το ηλεκτρονικό εθνικό περιουσιολόγιο . Με βάση το οποίο θα φορολογούμαστε όλοι.
Θα επαναφέρουμε την κοινή λογική στη φορολογική πολιτική. Έτσι θα ελαφρύνουμε τα χαμηλά και τα μεσαία στρώματα. Έτσι θα πληρώσουν, επιτέλους, οι πλούσιοι. Γι’ αυτό το εθνικό περιουσιολόγιο θα πρέπει να γίνει υπόθεση και αίτημα των λαϊκών στρωμάτων. Όπως και όλων όσοι πληρώνουν φόρους. Του κάθε μισθωτού και του κάθε συνταξιούχου. Αίτημα της μεσαίας τάξης.
Μόνο έτσι θα γίνει πράξη η συνταγματική επιταγή ότι: «οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους». Μόνο έτσι θα βάλουμε τέλος στα φορολογικά προνόμια της οικονομικής ολιγαρχίας. Θα αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά την φοροαποφυγή και την φοροδιαφυγή.
Εμείς, συντρόφισσες και σύντροφοι, δεν είμαστε φορομπήχτες για τους αδύναμους και δωρητές φόρων για τους ισχυρούς. Με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στην εξουσία θα πληρώσουν, για πρώτη φορά, οι έχοντες και οι κατέχοντες. Και αυτό το γνωρίζουν καλά, για αυτό και αντιδρούν.
Το εγκλωβισμένο στα αδιέξοδά του τρίγωνο της αμαρτίας προσπαθεί να μεταφέρει στα μεσαία στρώματα την απειλή που αισθάνεται το ίδιο από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Εμείς, πράγματι, είμαστε απειλή για την ολιγαρχία και τα προνόμιά της .
Γι’ αυτό και την ίδια στιγμή είμαστε η ελπίδα του μισθωτού, του συνταξιούχου, του αγρότη, του ελεύθερου επαγγελματία, του μικρομεσαίου επιχειρηματία. Για αυτό και εκφράζουμε τη μεγάλη συμμαχία των μισθωτών με τη μεσαία τάξη. Είμαστε η μοναδική ελπίδα της νέας γενιάς, να μην εγκαταλείψει τη πατρίδα μας. Η μοναδική ελπίδα της παραγωγικής και δημιουργικής Ελλάδας.
Ισχυρίζεται η συγκυβέρνηση – και το επανέλαβε πριν από λίγες μέρες ο υπουργός των Οικονομικών, σε συνέντευξή του στο BBC – ότι το 2013 θα είναι ο τελευταίος χρόνος της ύφεσης. Και ότι το 2014 θα είναι το πρώτο έτος της ανάπτυξης. Ότι «έχουμε διανύσει τα δύο τρίτα του δρόμου προς το στόχο μας και γι’ αυτό οι πολίτες μπορούν να ελπίζουν». Προσπαθούν με το ζόρι να δημιουργήσουν ψεύτικες προσδοκίες.
Τους απαντάμε: Αυτός ο λαός, έτσι όπως τον καταντήσατε, αναξιοπρεπή και φτωχό, ένα μόνον μπορεί να ελπίζει από αυτήν την κυβέρνηση σας: Να φύγετε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα από την εξουσία. Να προκηρύξετε εκλογές.
Για να γίνετε, από καθημερινός εφιάλτης του λαού μας, δυσάρεστη ανάμνηση. Η μόνη λύση είναι να φύγουνε, το συντομότερο δυνατόν. Για να απαλλαγεί ο τόπος από το καθεστώς της διαπλοκής και της κλεπτοκρατίας. Γιατί το μόνο σχέδιο που έχουν για την Ελλάδα είναι το Μνημόνιο. Η μόνη προοπτική που μπορούν να δώσουν είναι η πτωχευμένη Ελλάδα που με βίαιο τρόπο το Μνημόνιο διαμορφώνει.
Η Ελλάδα Της ενδημικής ανεργίας.
Η Ελλάδα Της κοινωνικής πτώχευσης.
Η Ελλάδα Των χαμηλών αμοιβών.
Η Ελλάδα Των μηδενικών δικαιωμάτων.
Η Ελλάδα Της εξαϋλωμένης Δημοκρατίας.
Η Ελλάδα του «νόμου και της τάξης». Δηλαδή, του: «λαέ σώπαινε και πλήρωνε».
Αυτήν την Ελλάδα οικοδομούν. Της φτηνής και απροστάτευτης εργασίας. Ως δήθεν κίνητρο για επενδύσεις. Για επενδύσεις που δεν έρχονται . Και όταν έρχονται δεν είναι επενδύσεις αλλά λεηλασία του δημόσιου πλούτου.
Αντί για παραγωγικές επενδύσεις, με προστιθέμενη αξία στην οικονομία, με νέες θέσεις εργασίας, η συγκυβέρνηση επιλέγει τις ιδιωτικοποιήσεις . Που όχι μόνον δεν προσθέτουν οικονομική αξία, αλλά, αντίθετα, αφαιρούν δημόσια έσοδα .
Και, όταν πρόκειται για μονοπώλια, παρέχουν εγγυημένα κέρδη στους ιδιώτες ιδιοκτήτες τους.Άλλο, όμως, παραγωγική επένδυση και άλλο δημοσιονομική αφαίρεση. Είναι, άραγε, παραγωγική επένδυση η εκποίηση στην ολιγαρχία του εθνικού χρυσορυχείου που λέγεται ΟΠΑΠ ;Ή μήπως είναι δωρεά του Δημοσίου στη διαπλοκή; Γιατί, όπως σωστά είχε επισημάνει στην ομιλία του στη ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο του 2011 ο σημερινός πρωθυπουργός: «όταν πουλάς σε τιμή διπλάσια ή τριπλάσια από τα καθαρά κέρδη ενός οργανισμού, μιας εταιρείας, τότε δεν πουλάς, χαρίζεις ». Γι’ αυτήν την Ελλάδα, λοιπόν, ζητούν από το λαό να ελπίζει. Για μια επόμενη μέρα. Που θα είναι και αυτή μνημονιακή. Όπως η σημερινή.
Πουλάνε ψεύτικες ελπίδες. Ότι δήθεν, μόλις η χώρα αρχίσει να αναπτύσσεται, θα ξεκινήσει και η σταδιακή αποκατάσταση των εισοδημάτων στα επίπεδά τους πριν από την κρίση. Δεν υπάρχει πιο ξεδιάντροπο ψέμα.
Γιατί αποκατάσταση εισοδημάτων και δικαιωμάτων όσο ισχύει το Μνημόνιο δεν μπορεί να υπάρξει. Τελεία και παύλα . Και το Μνημόνιο θα το καταργήσει μόνον ο ΣΥΡΙΖΑ. Με τη δύναμη που θα του δώσει ο λαός μας μέσα στη βουλή. Όταν η συγκυβέρνηση μιλάει για σταδιακή αποκατάσταση των εισοδημάτων, δημαγωγεί σε βάρος εκείνων που με την πολιτική της εξαθλιώνει.
Εμείς όταν δεσμευόμαστε για εισοδηματική αποκατάσταση δεν δημαγωγούμε.
Γιατί η κατάργηση του μνημονίου είναι προϋπόθεση για την ανάκαμψη και την ανάπτυξη. Δεν είναι ο στόχος, αλλά είναι το μέσο για να ξαναγυρίσουμε στην δίκαιη ανάπτυξη, ενισχύοντας την ενεργό ζήτηση και την αναδιανομή.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Το αμαρτωλό τρίγωνο: κυβέρνηση – μεγαλοεπιχειρηματίες και τα κανάλια τους, βρίσκεται σε πανικό. Βρίσκονται σε πανικό επειδή ξέρουν ότι το μνημόνιο δεν βγαίνει . Και απειλεί σα το Κρόνο που έτρωγε τα παιδιά του, να καταπιεί και τους ίδιους Μπροστά λοιπόν στον πανικό τους, προσπαθούν να αρπάξουν ότι μπορούν πριν το Μνημόνιο αρχίζει να τρίζει από τα θεμέλιά του. Και λογικό είναι, διότι έχουν πάρει τα δάνεια και πρέπει να τα ξεπληρώσουν. Δάνεια πελατειακά και χαριστικά, με χρήματα ενός ολόκληρου κόσμου που πεινάει, την ώρα που η ρευστότητα στην πραγματική οικονομία είναι νεκρή και η Ελλάδα δανείζεται για να στηριχτούν οι τραπεζίτες.
Και πως αντιδρούν; Ενορχηστρώνουν τη στρατηγική της λάσπης και της έντασης.Προχθές παραποίησαν ένα βίντεο. Αφαίρεσαν κομμάτια της ομιλίας του και προέβαλλαν από τα κανάλια το κομμένο στιγμιότυπο, ώστε να φαίνεται ότι οι βουλευτές μας μιλάνε για όπλα και για βόμβες. Τα κανάλια συνέχιζαν να προβάλλουν το βίντεο, ενώ τα είχαμε ενημερώσει, και επομένως γνώριζαν ότι είναι παραποιημένο. Και ενώ τους είχαμε στείλει την αληθινή εκδοχή, κάνανε ότι δεν ήξεραν τίποτα και απέφευγαν να την προβάλλουν . Έκαναν πίσω μόνο όταν πήγαμε στο ΕΣΡ και ο Βουλευτής μας απείλησε με αγωγές.
Την άλλη ημέρα, ως δια μαγείας, το θέμα εξαφανίστηκε για πάντα από την επικαιρότητα και από τα δελτία και θεωρήθηκε λήξαν, για να μην πούμε ανύπαρκτο. Αλλά είναι πολύ πιο σοβαρό και πολύ πιο επικίνδυνο το ότι σκέφτηκαν να στοχοποιήσουν με τέτοιον τρόπο την αξιωματική αντιπολίτευση. Και τρεις φορές χειρότερο και τρεις φορές πιο επικίνδυνο να βγαίνει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και να ζητάει παρέμβαση της δικαιοσύνης, επικαλούμενος ένα βίντεο που ήξερε ότι είναι πειραγμένο.
Αυτά είναι πράγματα ανήκουστα. Και η ευκολία με την οποία γίνονται, θα πρέπει να ανησυχεί όλους όσοι ανησυχούν για την δημοκρατία. Οι αντίπαλοί μας έχοντας επίγνωση των αδιεξόδων της πολιτικής τους, επιλέγουν την άφρονα και άκρως επικίνδυνη στρατηγική της έντασης, πιστεύοντας πως έτσι θα ανοίξουν το λάκκο για να πέσει μέσα ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και το λαϊκό κίνημα. Σχεδιάζουν επιθέσεις σε ειρηνικούς κοινωνικούς χώρους, επιστρατεύουν απεργούς, συλλαμβάνουν τους ακτιβιστές συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ στο υπουργείο εργασίας. Τους προειδοποιούμε: πρόκειται για επιλογή χωρίς επιστροφή, αν δεν την εγκαταλείψουν άμεσα. Πρόκειται για διχαστική επιλογή που μας γυρίζει σε άλλες δεκαετίες. Γιατί, παρά τα όποια ενδεχομένως βραχυπρόθεσμα πολιτικά οφέλη, στο λάκκο που ανοίγει αυτή η πολιτική, δεν θα πέσουν μόνο οι ίδιοι αλλά και όλη η χώρα. Ας εξηγήσουν κάποιοι που έχουν μνήμη και σωφροσύνη στον κ. Δένδια πως άλλο η πυγμή του δικαίου και άλλο το δίκιο της πυγμής . Κι ας το εξηγήσουν πρωτίστως στον κ. Σαμαρά, πριν να είναι αργά. Γιατί, αγνοώντας τις όλο και πιο εύθραυστες ισορροπίες της απελπισμένης κοινωνίας, οι επιλογές του «δίκαιου της πυγμής», οι επιλογές του «τσαμπουκά της εξουσίας», είναι παιγνίδι με τη φωτιά.
Εμείς, θα αντιπαλέψουμε το «δίκαιο της πυγμής» με την «πυγμή του δίκιου», με τη δημοκρατία, με τους ειρηνικούς αγώνες του λαού και του μαζικού κινήματος. Δεν θα πέσουμε στην παγίδα τους. Θα απογυμνώσουμε στα μάτια του λαού μας, τις στρατηγικές της έντασης και της επικοινωνιακής συσκότισης,
Ο ΣΥΡΙΖΑ επιλέγει τούτη την κρίσιμη ώρα να ενώσει, αντί να διχάσει, όπως κάνει η κυβέρνηση της καταστροφής. Θέλουν τον λαό ταπεινωμένο και αναξιοπρεπή.
Θα ήθελαν πολύ να σιωπήσει ακόμα και ένα τμήμα της Εκκλησίας που σήμερα δείχνει κοινωνική ευαισθησία, ασκεί κριτική στην κοινωνική εξαθλίωση και τον ρατσισμό. Θα ήθελαν πολύ να μείνει λόγος της εκκλησίας σε μια χούφτα ακροδεξιούς Μητροπολίτες οπαδούς της Χρυσής Αυγής και αγιογράφους χουντικών εγκληματιών. Αυτό ήταν το νόημα του θορύβου που ξέσπασε με το συνέδριο Εκκλησία και Αριστερά. Χωρίς λόγο και αιτία, μόνο και μόνο επειδή σε ένα πανεπιστημιακό συνέδριο έγινε διάλογος και κατατέθηκαν απόψεις.
Αυτό όμως που τους ενοχλεί είναι η δυνατότητά μας να ενώνουμε όλες τις δυνάμεις της κοινωνίας, ακόμα και με διαφορετική ιδεολογική αφετηρία αλλά με κοινό αξιακό απόθεμα, να θέτουν στο επίκεντρο τον άνθρωπο. Τον άνθρωπο και όχι τη στυγνής απολυταρχίας των αγορών και του ανταγωνισμού. Όσο κι αν το προσπαθήσουν, όμως, δεν θα ανακόψουν την προσπάθειά μας να αποκτήσουμε ισχυρούς κοινωνικούς δεσμούς και να ξαναφέρουμε στο προσκήνιο τις αξίες της αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς. Και εν τέλει, είναι μάταιος ο κόπος τους, να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο απ’ τα πραγματικά του προβλήματα. Γιατί από τα προβλήματα αυτά, που όλο και περισσότερο διαλύουν την ελληνική κοινωνία, κανείς δεν μπορεί να την αποπροσανατολίσει. Είναι μάταιος ο κόπος τους, να παρασύρουν το λαϊκό κίνημα και την Αριστερά σε βολικές γι’ αυτούς αναμετρήσεις, όπου τάχατες αυτοί θα είναι οι προστάτες της κοινωνίας και εμείς οι εχθροί της. Γιατί η μάχη, είτε το θέλουν είτε όχι, θα δοθεί στο πεδίο των πραγματικών προβλημάτων και με απολύτως ειρηνικά και δημοκρατικά μέσα.
Η μάχη θα δοθεί, ό,τι κι αν κάνουν, εκεί που είναι το μεγάλο ζητούμενο για την κοινωνία μας, το λαό μας και τον τόπο μας. Κι αυτό είναι η έξοδος απ’ το τροϊκανό βάραθρο που μας έριξαν και μας κρατάνε με τις μνημονιακές τους πολιτικές.
Κι είμαστε εμείς, η Ριζοσπαστική Αριστερά, ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α, που θα πρωταγωνιστήσουμε για να βγει η κοινωνία μας, ο λαός μας, ο τόπος μας απ‘ τα τροϊκανά αδιέξοδα.
Κι είναι ο ίδιος ο στόχος, το ίδιο το μεγάλο ζητούμενο, που ορίζει και ιεραρχεί τα προτάγματά μας, επιβάλλοντάς μας να κινηθούμε ως ηγετική πρωτοπορία του λαού μας και με λογική γκραμσιανής ηγεμονίας, για τη συγκρότηση ενός νέου μπλοκ εξουσίας. Γιατί σ’ αυτή την προσπάθεια και με την ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς, πρέπει να πορευτούμε, τηρουμένων των αναλογιών, με τη λογική που ο Γληνός περιγράφει και με σοφία αποτυπώνει στο σπουδαίο έργο του «τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ». Κι έχουμε την ωριμότητα και τη συλλογική σοφία και εμπειρία, τώρα που ο λαός μας βρίσκεται ξανά σε σταυροδρόμι, να χτίσουμε ένα τέτοιο πλατύ κίνημα, χωρίς ιδεολογικές παρωπίδες και χωρίς, προπαντός, να βάζουμε το κάρο μπροστά απ’ το άλογο.
Στο φόβο του χειρότερου με τον οποίο ο Σαμαράς και η κυβέρνηση της μνημονιακής συνενοχής προσπαθεί να ελέγξει την απελπισμένη ελληνική κοινωνία, εμείς πρέπει να αντιτάξουμε, με πειστικούς όρους, όρους, την προσδοκία του καλύτερου . Που σημαίνει: να χτίσουμε ένα πλατύ κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο κοινωνικής σωτηρίας που θα μας βγάλει σε μετατροϊκανό ξέφωτο. Που θα δώσει την ευκαιρία στο λαό μας να ανασάνει και σε εμάς να σχεδιάσουμε μια νέα Ελλάδα. Την Ελλάδα του δίκιου, της παραγωγής και της δημιουργίας.
Συντρόφισσες και Σύντροφοι,
Ας είναι η συνεδρίαση της Κεντρικής μας Επιτροπής, η αφορμή για να απευθύνουμε προσκλητήριο σε κάθε Ελληνίδα, σε κάθε Έλληνα. Ώστε να στρέψουμε το βλέμμα μας στο μέλλον . Να εργαστούμε, όλες και όλοι μαζί. Για την ανασυγκρότηση του τόπου. Αγνοώντας τους τελάληδες της έντασης και τους εμπόρους του διχασμού. Που το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να διαιρούν.
Κανείς μας δεν πέφτει στην παγίδα του εμφυλιοπολεμικού κλίματος που σκόπιμα καλλιεργεί η Νέα Δημοκρατία. Η ολική επαναφορά της χώρας στη δεκαετία του ’50 είναι η μόνη πρόταση του κυρίου Σαμαρά και των ακροδεξιών φίλων του για το μέλλον. Ας το κάνουν μόνοι τους αυτό το ταξίδι στο πιο σκοτεινό παρελθόν.
Γι’ αυτό. Ενώ εκείνοι διαιρούν, εμείς ενώνουμε.
Ενώνουμε το λαό με το ρεαλιστικό πολιτικό σχέδιό μας για την επόμενη μέρα.
Για μια νέα προοδευτική κοινωνική πλειοψηφία που θα φέρει το λαό στην εξουσία.
Λέμε όχι στους πολλαπλασιαστές του φόβου του αυταρχισμού, του διχασμού και της καταστολής.
Είμαστε οι πολλαπλασιαστές της λαϊκής παρέμβασης, των κοινωνικών αντιστάσεων.
Είμαστε οι εγγυητές της μεγάλης αλλαγής.
Και τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στην κυβέρνηση του τόπου.
Για να οικοδομήσουμε την Ελλάδα που έχει ανάγκη η μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας.
Και που, μάταια, προσπαθεί να αποτρέψει η οικονομική ολιγαρχία.
Και ζητάμε εκλογές για να φέρουμε το μέλλον πιο κοντά. Με τις προοδευτικές κοινωνικές μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος. Και που αποκαθιστούν το κράτος δικαίου και τη Δημοκρατία. Την κοινωνική ασφάλεια και αξιοπρέπεια. Την παραγωγική ικανότητα του τόπου και το βιοτικό επίπεδο του λαού μας. Αυτοί έχουν ως σχέδιο το Μνημόνιο και τις ρυθμίσεις του. Για μια ανάπτυξη, αν και όταν υπάρξει, με ανεργία και φτώχεια. Χωρίς κοινωνικό περιεχόμενο. Σε μια περιβαλλοντική ζούγκλα. Με ολόκληρη τη χώρα μια ειδική οικονομική ζώνη.
Εμείς έχουμε σχέδιο να καταργήσουμε το μνημόνιο, να αποκαταστήσουμε τον κατώτατο μισθό και τα εργασιακά δικαιώματα. Να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας για την παραγωγική και αναπτυξιακή ανασυγκρότηση της χώρας. Έτσι ώστε να αυξήσουμε την εγχώρια παραγωγή. Και να καλύψουμε τις βασικές ανάγκες του πληθυσμού . Να ασκήσουμε κλαδικές πολιτικές. Που αξιοποιούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας. Να αυξήσουμε τις δημόσιες δαπάνες για την εκπαίδευση, την έρευνα και την ανάπτυξη. Να επενδύσουμε όχι στο το κέρδος των επενδυτών. Να επενδύσουμε στο μέλλον. Στο μέλλον των παιδιών μας. Ας στρέψουμε, λοιπόν το βλέμμα μας στο μέλλον και ας το πάρουμε στα χέρια μας.
Σας ευχαριστώ.

Ο διάλογος μόλις άρχισε: Εκκλησία και Αριστερά


Ο διάλογος μόλις άρχισε: Εκκλησία και Αριστερά
Μια δύσκολη σχέση που θα μπορούσε να γίνει πιο ώριμη
FREE photo hosting by Fih.grΗ Αριστερά δεν μπορεί να συμβιβαστεί με μεγάλη εκκλησιαστική περιουσία, ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιείται ως «κεφάλαιο» με τον τρόπο των καπιταλιστών. Μπορεί όμως να δεχτεί πως μια αυτοδύναμη και κοινωνικά προσανατολισμένη Εκκλησία έχει ανάγκη κάποια περιουσία για να χρηματοδοτήσει το κοινωνικό της έργο… Ένα επιστημονικό συνέδριο με θέμα την Εκκλησία και την Αριστερά, πριν από λίγα μόλις χρόνια θα ανήκε στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας. Μία πρόσκληση με σήμα τη γροθιά που κρατάει το σταυρό, θα παρέπεμπε στην καλύτερη περίπτωση σε κάποια pop art έκθεση, αλλά δύσκολα θα πίστευε κανείς ότι έχουμε να κάνουμε με μια σπουδαία φιλοσοφική συνάντηση. Δύο μέρες συνεδρίου ήταν όμως αρκετές για να λυθούν παρεξηγήσεις, να αμβλυθούν αντιθέσεις και να ξεκινήσει ένας διάλογος που για δεκαετίες θεωρούνταν καταραμένος…… Η Ορθοδοξία έχει σημαντική Πολιτιστική σχέση με τη σύγχρονη Ελλάδα. Όμως Ελλάδα και Ορθοδοξία δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Αλέξανδρος Σταθακιός
Δείτε κι εδώ: Εκκλησία και Αριστερά
 Θρησκεία και ιδεολογία
Παν. Βήχος:  ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ;


FREE photo hosting by Fih.grFREE photo hosting by Fih.grFREE photo hosting by Fih.grFREE photo hosting by Fih.grFREE photo hosting by Fih.grFREE photo hosting by Fih.grFREE photo hosting by Fih.grFREE photo hosting by Fih.grFREE photo hosting by Fih.grFREE photo hosting by Fih.grFREE photo hosting by Fih.grFREE photo hosting by Fih.gr
ΔΡΟΜΟΣ της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2013

«Η λύση που προτείνουμε για την Ευρώπη»


«Η λύση που προτείνουμε για την Ευρώπη» 
Αρθρο του Αλέξη Τσίπρα στη Le Monde DiplomatiqueFREE photo hosting by Fih.gr
Ζητάμε για την Ελλάδα:*Σημαντική διαγραφή της ονομαστικής αξίας του συσσωρευμένου δημόσιου χρέους της. *Μορατόριουμ στην εξυπηρέτησή του, ώστε τα κονδύλια που θα εξοικονομηθούν να διοχετευτούν αμέσως στην προσπάθεια για την ανάκαμψη της οικονομίας. « Ρήτρα ανάπτυξης», ώστε τα τοκοχρεολύσια να μην πνίγουν στη γένεσή της την οικονομική ανάκαμψη. *Ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, χωρίς τα σχετικά κονδύλια να προσμετρούνται στο δημόσιο χρέος της χώρας. Τα μέτρα αυτά πρέπει να συνοδευτούν με προοδευτικές, διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που στόχο θα έχουν τη δικαιότερη κατανομή του πλούτου. Το ξεπέρασμα της κρίσης προϋποθέτει τη ρήξη με το παρελθόν της χώρας, το οποίο την προκάλεσε. Προϋποθέτει την εμπέδωση της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ισονομίας, της διαφάνειας, με μία λέξη, της Δημοκρατίας. Ένα τέτοιο σχέδιο δεν μπορεί να εφαρμοστεί παρά μόνο από ένα κόμμα ανεξάρτητο από τη χρηματοπιστωτική ολιγαρχία που κρατάει όμηρο το κράτος, από τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες, τους διαπλεκόμενους και φοροαπαλλασσόμενους εφοπλιστές, τους ξεπεσμένους καναλάρχες και τους πολυπράγμονες και χρεοκοπημένους τραπεζίτες. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση για το 2012, της αξιόπιστης μη κυβερνητικής οργάνωσης « Διεθνής Διαφάνεια », η Ελλάδα είναι η πιο διεφθαρμένη χώρα της Ευρώπης. Τα μέτρα αυτά αποτελούν τη μόνη οριστική εναλλακτική λύση στη διόγκωση του δημόσιου χρέους στο σύνολο της Ευρωζώνης.
Αλέξης Τσίπρας 

FREE photo hosting by Fih.gr
Φεβρουάριος 1953. Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας καταρρέει από το χρέος και απειλεί να παρασύρει το σύνολο των ευρωπαϊκών χωρών. Ανήσυχοι για την τύχη τους, οι πιστωτές της –ανάμεσά τους και η Ελλάδα- προκρίνουν το αυτονόητο : ότι η πολιτική της « εσωτερικής υποτίμησης », δηλαδή της αφαίρεσης εισοδημάτων, πόρων και δυναμικής από την οικονομία, επ’ ουδενί δεν διασφαλίζει την αποπληρωμή των χρεών της. Μάλλον στο αντίθετο οδηγεί. Και γι’ αυτό συνέδεσαν την αποπληρωμή με την πραγματική δυνατότητα της οικονομίας να αποπληρώσει.
Στην έκτακτη Διάσκεψη που έγινε στο Λονδίνο, 21 χώρες αποφάσισαν να απαλλάξουν τη Γερμανία από το, περίπου, 60% του συσσωρευμένου ονομαστικού χρέους της. Τη διευκόλυναν, επιπλέον, με πενταετές μορατόριουμ στην αποπληρωμή των χρεολυσίων (1953-1958), « ρήτρα ανάπτυξης » στο σταθερό ποσό των έκτοτε ετήσιων πληρωμών και τριακονταετή χρονικό ορίζοντα αποπληρωμής. Η Διάσκεψη του Λονδίνου αντέστρεψε τη λογική της Συνθήκης των Βερσαλλιών και έθεσε τις βάσεις της μεταπολεμικής ανάπτυξης της τότε Δυτικής Γερμανίας.
Αυτό ακριβώς προτείνει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Να αντιστρέψουμε τις μικρές, ξεχωριστές Συνθήκες των Βερσαλλιών που επιβάλλει το δίδυμο Μέρκελ-Σόιμπλε σε κάθε χώρα του ευρωπαϊκού νότου με πρόβλημα δανεισμού. Και να εμπνευστούμε από μία εκ των διορατικότερων στιγμών στην ιστορία της μεταπολεμικής Ευρώπης.
Τα προγράμματα «διάσωσης» του ευρωπαϊκού νότου απέτυχαν, σκάβοντας πηγάδια χωρίς πάτο, τα οποία οι πολίτες καλούνται να γεμίσουν. Η εξεύρεση μιας συνολικής, συλλογικής και οριστικής λύσης του χρέους είναι πιο επείγουσα από ποτέ. Και κανείς ποτέ δεν θα κατανοήσει την εγκατάλειψη ενός τέτοιου στόχου μόνο και μόνο για την εξασφάλιση της επανεκλογής της γερμανίδας καγκελαρίου.
Σ’ αυτό το πλαίσιο, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για την Ευρωπαϊκή Διάσκεψη Χρέους, κατά το προηγούμενο της Διάσκεψης του Λονδίνου για το χρέος της Γερμανίας το 1953, είναι η μόνη ρεαλιστική και συμφέρουσα λύση για όλους. Είναι η ολοκληρωμένη απάντηση στην κρίση χρέους και την αποτυχία των ευρωπαϊκών πολιτικών.
Ζητάμε για την Ελλάδα:
*Σημαντική διαγραφή της ονομαστικής αξίας του συσσωρευμένου δημόσιου χρέους της.
*Μορατόριουμ στην εξυπηρέτησή του, ώστε τα κονδύλια που θα εξοικονομηθούν να διοχετευτούν αμέσως στην προσπάθεια για την ανάκαμψη της οικονομίας. « Ρήτρα ανάπτυξης», ώστε τα τοκοχρεολύσια να μην πνίγουν στη γένεσή της την οικονομική ανάκαμψη.
*Ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, χωρίς τα σχετικά κονδύλια να προσμετρούνται στο δημόσιο χρέος της χώρας.
Τα μέτρα αυτά πρέπει να συνοδευτούν με προοδευτικές, διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που στόχο θα έχουν τη δικαιότερη κατανομή του πλούτου. Το ξεπέρασμα της κρίσης προϋποθέτει τη ρήξη με το παρελθόν της χώρας, το οποίο την προκάλεσε. Προϋποθέτει την εμπέδωση της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ισονομίας, της διαφάνειας, με μία λέξη, της Δημοκρατίας.
Ένα τέτοιο σχέδιο δεν μπορεί να εφαρμοστεί παρά μόνο από ένα κόμμα ανεξάρτητο από τη χρηματοπιστωτική ολιγαρχία που κρατάει όμηρο το κράτος, από τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες, τους διαπλεκόμενους και φοροαπαλλασσόμενους εφοπλιστές, τους ξεπεσμένους καναλάρχες και τους πολυπράγμονες και χρεοκοπημένους τραπεζίτες. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση για το 2012, της αξιόπιστης μη κυβερνητικής οργάνωσης « Διεθνής Διαφάνεια », η Ελλάδα είναι η πιο διεφθαρμένη χώρα της Ευρώπης.
Τα μέτρα αυτά αποτελούν τη μόνη οριστική εναλλακτική λύση στη διόγκωση του δημόσιου χρέους στο σύνολο της Ευρωζώνης. Με τον μέσο όρο να ξεπερνάει το 90% του αθροιστικού ΑΕΠ της. Κι αυτό είναι που μας κάνει αισιόδοξους : Το σχέδιό μας θα γίνει πραγματικότητα γιατί η κρίση ήδη διαβρώνει και τον λεγόμενο « σκληρό πυρήνα » της Ευρωζώνης. Και όσο αργεί αυτή η λύση, τόσο μεγαλύτερο το οικονομικό και κοινωνικό κόστος για όλους μας, όχι μόνον για την Ελλάδα, αλλά και για τη Γερμανία και για όλη την Ευρωζώνη.
Η δωδεκαετής λειτουργία της Ευρωζώνης ως απλής νομισματικής ένωσης, με δομή εμπνευσμένη από το νεοφιλελεύθερο δόγμα, δηλαδή, χωρίς οικονομική και πολιτική αντιστοίχιση, κατέστησε τα εμπορικά ελλείμματα των χωρών του Νότου της ανεστραμμένο είδωλο των πλεονασμάτων του Βορρά. Εξάλλου, το ενιαίο νόμισμα διευκόλυνε τη Γερμανία να αποθερμάνει την οικονομία της μετά την « ακριβή » επανένωση του 1990.
Η κρίση ανέτρεψε την ισορροπία κόστους-οφέλους από αυτόν τον άτυπο ενδοευρωπαϊκό επιμερισμό πολιτικών. Το Βερολίνο αντέδρασε εξάγοντας τη συνταγή της λιτότητας, παγιώνοντας, έτσι, την κοινωνική πόλωση στο εσωτερικό των κρατών-μελών του Νότου και την οικονομική ένταση στο εσωτερικό της ίδιας της Ευρωζώνης. Δημιουργείται πλέον ο άξονας πιστωτικού Βορρά-χρεωστικού Νότου, ως συνέπεια ενός ιδιοτελούς για τον Βορρά νέου καταμερισμού εργασίας. Ο Νότος ειδικεύεται σε προϊόντα και υπηρεσίες εντάσεως εργασίας, με χαμηλές αμοιβές, ο Βορράς ξεχύνεται στην κούρσα της ανταγωνιστικότητας της υψηλής ποιότητας και της καινοτομίας, με χαμηλό κόστος παραγωγής ανά μονάδα προϊόντος και υψηλές αμοιβές.
Η πρόταση του προέδρου του Συνδέσμου Γερμανικών Βιομηχανιών, Χανς Πέτερ Κάιτελ, σε πρόσφατη συνέντευξή του στο «Der Spiegel Online», να μετατραπεί ολόκληρη η Ελλάδα σε « ειδική οικονομική ζώνη » [1] της Ευρωζώνης, είναι ενδεικτική της πραγματικής στόχευσης του μνημονίου. Το οποίο εντείνεται και επεκτείνεται, τουλάχιστον έως το 2020. Παρόλο που, ως δημοσιονομική συνταγή, έχει αποτύχει παταγωδώς. Όπως όλη η Ευρώπη πλέον παραδέχεται και το ΔΝΤ ομολογεί. Για τους εμπνευστές του, όμως, έχει πετύχει ως μέσο για την επιβολή διεθνούς οικονομικού ελέγχου στη χώρα. Και την υποβάθμισή της σε αποικία χρέους της Ευρωζώνης.
Η ακύρωση του μνημονίου είναι, άρα, προϋπόθεση για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση. Το φάρμακο είναι θανατηφόρο –δεν είναι η δόση, όπως ισχυρίζονται κάποιοι στην Ευρώπη.
Και, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να κοιτάξουμε κατάματα τα πραγματικά αίτια της δημοσιονομικής κρίσης στη χώρα. Οι εστίες της ουσιαστικής και μεγάλης σπατάλης δημόσιου χρήματος παραμένουν άθικτες. Για παράδειγμα, το κόστος κατασκευής οδών ανά χιλιόμετρο είναι το υψηλότερο στην Ευρώπη. Το μέγεθος των σχετικών κονδυλίων υποδηλώνει και την έκταση της σπατάλης. Και μάλιστα, τη στιγμή που τα δημόσια έσοδα από τα διόδια των εθνικών οδών της χώρας έχουν εκχωρηθεί από το κράτος στους εργολάβους. Ή, ακριβέστερα, στον « εθνικό εργολάβο ». Ως προπληρωμή για αυτοκινητοδρόμους, η κατασκευή των οποίων έχει διακοπεί.
Η διεύρυνση των ανισοτήτων δεν είναι δημοσιονομική παρενέργεια. Είναι εργαλείο άσκησης πολιτικής. Στο φορολογικό σύστημα απεικονίζεται η πελατειακή-ανταποδοτική σχέση ανάμεσα στο οικονομικό-επιχειρηματικό κατεστημένο και το πολιτικό σύστημα. Είναι διάτρητο από στοχευμένες, χαριστικές απαλλαγές και εξαιρέσεις για το καρτέλ της ολιγαρχίας. Η φοροδιαφυγή είναι λειτουργική για το πολιτικό κατεστημένο. Είναι η άτυπη σύμβαση της διαπλοκής και της αμοιβαίας στήριξης ανάμεσα στο καρτέλ της οικονομικής ολιγαρχίας και τον μεταπολιτευτικό δικομματισμό της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Γι’ αυτό δεν εξοικονομούνται οι αναγκαίοι πόροι από αυτές τις πηγές. Παρά μόνο από τη διαρκή μείωση μισθών και συντάξεων.
Το εγχώριο πολιτικό κατεστημένο, που επιβίωσε οριακά από τις εκλογές της 17ης Ιουνίου υλοποιώντας τη στρατηγική του φόβου για τη συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, αναπνέει με τον πνεύμονα της διαφθοράς. Το δύσκολο έργο τής διάρρηξης της ανίερης συμμαχίας των πολιτικών και οικονομικών κύκλων –ένα θέμα που δεν αφορά μόνο την Ελλάδα– θα αποτελέσει μία από τις προτεραιότητες μιας λαϊκής κυβέρνησης υπό τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.
Ζητάμε, λοιπόν, ένα μορατόριουμ στην εξυπηρέτηση του χρέους για να αλλάξουμε την Ελλάδα. Χωρίς αυτό, απόπειρα για βιώσιμη δημοσιονομική εξυγίανση θα θυμίζει τον Σίσυφο. Μόνον που, αυτή τη φορά, το δράμα του δεν αφορά μόνον την αρχαία Κόρινθο. Αφορά όλη την Ευρώπη.

[1] « BDI-Chef will Griechenland zur Sonderwirtschaftszone machen », SpiegelOnline, 10 septembre 2012, www.spiegel.de.
Το άρθρο δημοσιεύεται στην Le Monde Diplomatique του Φεβρουαρίου 2013

Για την ''Απάντηση'' του 902.gr. To KKE αποποιείται την ιστορία του [και το πρόγραμμά του]



Για την ''Απάντηση'' του 902.gr. To KKE αποποιείται την ιστορία του [και το πρόγραμμά του] FREE photo hosting by Fih.gr
Σε άρθρο που αναρτήθηκε στo site tometopo.gr, και προσυπογράφω με τίτλο: «Οι Θέσεις του ΚΚΕ, για το 19ο συνέδριό του, το ΚΚΕ αποποιείται την ιστορία του» (http://tometopo.gr/home/news/1135-o-19-.html), ήρθε μια ανώνυμη «απάντηση» από τον 902.gr (http://www.902.gr/eidisi/apopseissholia/5955/ti-pragmatika-toys-ponaei ). Ο «ανώνυμος» αρθρογράφος, ξεκινάει με την γνωστή ατάκα, ότι όποιος κρίνει το ΚΚΕ, θέλει να το διαλύσει, είναι πολέμιος του, κλπ.» Όμως, οι θέσεις και το πρόγραμμα του ΚΚΕ, δόθηκαν στην δημοσιότητα, συνεπώς κάθε έλληνας πολίτης (αριστερός, κομμουνιστής, ή όχι), έχει δικαίωμα να τις κρίνει, να τις μελετήσει, να τις συζητήσει, ιδιαίτερα σε συνθήκες πρωτοφανούς για την χώρα κρίσης. Αυτό θα έπρεπε να είναι επιθυμία του ΚΚΕ, ακόμη και αν η κριτική είναι αυστηρή, έχει στοιχεία πολεμικής, ή έστω, είναι και «κακοπροαίρετη». Μάλιστα, με βάση το υπάρχον πρόγραμμα του ΚΚΕ, (βλ: http://www.kke.gr/15o_synedrio/to_programma_toy_kke), το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής θα μπορούσε να ήταν πολιτικός σύμμαχος του ΚΚΕ, και τμήμα του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Μετώπου. Διότι, όπως αναφέρεται στο πρόγραμμα : «στις γραμμές του Μετώπου εντάσσονται δυνάμεις ανομοιογενείς από άποψη κοινωνικής θέσης και ιδεολογικοπολιτικής στάσης. Αντανακλώνται διαφορετικές τάσεις, σε ότι αφορά την προοπτική και το σκοπό της αντιιμπεριαλιστικής, αντιμονοπωλιακής πάλης ». Με μια απλή ανάγνωση καταλαβαίνει κανείς, ότι δεν είναι και πολύ μακριά το Μ.Α.Α., από το μίνιμουμ πρόγραμμα του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Μετώπου. Αντίθετα, ο «ανώνυμος» αρθρογράφος γράφει: «Η μομφή προέρχεται από δυνάμεις που αποποιήθηκαν όχι μόνο την ιστορία, αλλά το ίδιο το ΚΚΕ, το πολέμησαν και το πολεμούν.» Προσωπικά δεν υπήρξα ποτέ μέλος του ΚΚΕ ή της ΚΝΕ, και για αυτό πραγματικά δεν ξέρει τι γράφει.
Του Κώστα Παπουλή

Επίσης το άρθρο δεν φέρει καμία «συλλογική» υπογραφή, είναι «ατομικό», προσωπικό κείμενο. Αλλά και το Μ.Α.Α., έχει μια ιστορία το πολύ τριών ετών και μια διακριτή πραγματική και αυτόνομη πορεία, ενός μόνο έτους. Για ποιες δυνάμεις μιλάει; Ποιος ξέρει; Ίσως, βλέπει οράματα, Ίσως, προσδίδει μυθικές πολιτικές ιδιότητες σε ένα πρόσωπο, τον Αλαβάνο, χαρακτηρίζοντάς το διακριτή πολιτική δύναμη, με 25ετή ή και παραπάνω παρουσία.
Συνεχίζει όμως, ακάθεκτος, τις ασυναρτησίες του και τις λογικές του ανακολουθίες, υποστηρίζοντας ότι: «Ο συντάκτης βλέπει στις Θέσεις «έλλειμμα ανάλυσης για το ευρώ και την ΕΕ (...)υπονοούν δεν έχει σημασία το μέσα ή έξω από το ευρώ ή και την ΕΕ, χωρίς τον σοσιαλισμό…. Επειδή δεν είναι αδιάβαστος, συνειδητά διαπράττει τη λαθροχειρία. Το ΚΚΕ είναι το μοναδικό Κόμμα στην Ελλάδα που έχει μιλήσει πολύ για την ΕΕ, έχει δώσει επαρκείς απαντήσεις στα ερωτήματα που θέτει και ναι, το μόνο Κόμμα που έχει δικαιωθεί.».
Η μεγάλη λαθροχειρία που γίνεται είναι δικιά του, γιατί μας λέει να διαβάσουμε τι έχει πει το ΚΚΕ, ενώ εμείς αναφερόμαστε στο τι θέλει να πει σήμερα με το νέο του πρόγραμμα. Σαφώς, το ισχύον πρόγραμμα του ΚΚΕ ή και προγενέστερα, οι τοποθετήσεις ιστορικών στελεχών του, λένε αρκετά και διάφορα πράγματα για την Ε.Ε., τον ιμπεριαλισμό, την αντιιμπεριαλιστική πάλη, την εξάρτηση από το ξένο κεφάλαιο και που για πολλά έχουν δικαιωθεί-όπως γράφουμε και στο άρθρο μας- και με άλλα διαφωνούμε ή άλλα συμφωνούμε (π.χ.: «Το δικαίωμα του κάθε λαού να αποφασίζει αυτός για το δρόμο της ανάπτυξής του και να συμμετέχει ισότιμα στο διεθνή καταμερισμό εργασίας, είναι συνώνυμο και ταυτίζεται με την πάλη ενάντια στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, τις καπιταλιστικές ενώσεις και τους διάφορους διεθνείς μηχανισμούς τους. Συνδέεται αδιάρρηκτα και φέρνει στην ημερήσια διάταξη την ανάγκη της σοσιαλιστικής αλλαγής», -ισχύον πρόγραμμα του ΚΚΕ-). Σήμερα, όμως ρωτάμε, σήμερα, ποια ανάλυση και ποιά στάση υιοθετεί για την Ε.Ε.; Η έξοδος από το ευρώ ή και την Ε.Ε. έχει νόημα μόνο αν συνοδεύεται από τον σοσιαλισμό;
Το 1945, σε εισήγηση στην 12η ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ, ο Ν. Ζαχαριάδης έλεγε: «Ας περάσουμε σε ένα θέμα που έχει πρακτική και θεωρητική επικαιρότητα. Τον τελευταίο καιρό ακούγεται συχνά από σοσιαλιστική πλευρά το σύνθημα για το σοσιαλισμό, για την άμεση πραγματοποίησή του στην Ελλάδα. Είναι σωστό ένα τέτοιο σύνθημα σήμερα για την Ελλάδα; Η γνώμη μου είναι ότι ένα τέτοιο σύνθημα είναι σήμερα πρόωρο, κατά συνέπεια λανθασμένο. Ξεπηδάει το στάδιο της ολοκλήρωσης του δημοκρατικού μετασχηματισμού, ξεπηδάει ένα στάδιο της ανάπτυξης. Δημιουργεί κενό ανάμεσά του και στο στάδιο της εξέλιξης που είναι πραγματοποιήσιμο, και έτσι δημιουργείς ένα κενό ανάμεσα σε σένα και στην πραγματικότητα. Αυτό σημαίνει ότι αποξενώνεσαι από την ζωή, από την μάζα από το κίνημα. Πέφτεις στον σεχταρισμό.» Σήμερα το ΚΚΕ θέλει να πει «άλλα», συνεπώς το επιχείρημα: «τα έχει πει το ΚΚΕ» είναι κατεξοχήν λαθροχειρία.
Πάνω, μάλιστα σε αυτό το θέμα, θα μπορούσε να γίνει μια συζήτηση στο «θεωρητικό» ζήτημα, αν δηλαδή η διαδικασία εθνικοδημοκρατικού μετασχηματισμού έχει ολοκληρωθεί αν έχει δηλαδή καταργηθεί η εξάρτηση της χώρας από το ξένο κεφάλαιο κλπ. Ακόμη, θα πρέπει να εξηγηθεί, πώς, η ξένη εξάρτηση ξαφνικά εξαφανίστηκε από τις θέσεις για το 19ο συνέδριο, όταν στο ισχύον πρόγραμμα του ΚΚΕ διαπιστώνουν: «Το διεθνές μονοπωλιακό κεφάλαιο ελέγχει την ελληνική οικονομία και βασικούς τομείς της χώρας». Επίσης, αν όντως αυτές είναι οι μόνες ή δεν είναι καν κλπ, προϋποθέσεις, για να τεθεί ως άμεσος στόχος ο σοσιαλισμός. Για ποιόν σοσιαλισμό θα μιλήσουμε; Αν ο σοσιαλισμός εκφράζει εθνικές ιδιαιτερότητες; Αν ξεκίνησε ποτέ καμία επανάσταση με κύριο αίτημα και στόχο τον σοσιαλισμό; όπως μας λένε να κάνουμε στην Ελλάδα. .
Υπάρχει όμως και το πρακτικό και πολιτικό ζήτημα που δείχνει ότι μια τέτοια θέση είναι σήμερα σεχταριστική, όπως ακριβώς την χαρακτηρίζει για την εποχή του ο Ζαχαριάδης. Απόδειξη είναι η συρρίκνωση του ΚΚΕ, που πηγαίνοντας αντίθετα με το ισχύον πρόγραμμα του, εισπράττει το κενό που δημιουργεί, ανάμεσα στον εαυτό του και την πραγματικότητα. Δεν μιλάμε μόνο για τις εκλογές. Τα συνδικάτα τα παίρνουν οι «οπορτουνιστές», τους άνεργους και τους πληβείους η Χ.Α., το κοινωνικό κίνημα υποχωρεί. Αν λοιπόν σε αυτές τις εκρηκτικές κοινωνικές συνθήκες ένα Κ.Κ. συρρικνώνεται και δεν μπορεί να δώσει παλμό στον λαϊκό παράγοντα, τότε κάτι δεν πάει καλά με την γραμμή του και με πολλά άλλα πράγματα.
Η «απάντηση» που δίνουν οι εμπνευστές των θέσεων για το 19ο συνέδριο, είναι για κλάματα, είναι ότι φταίει το μικρόβιο του οπορτουνισμού, που μολύνει εργατικές και λαϊκές δυνάμεις. Τέτοια γράφουν! (η Συντακτική Επιτροπή της ΚΟΜΕΠ, στο τεύχος 1/2013) και δεν μας εξηγούν γιατί δεν πιάνουν τα σοσιαλιστικά αντιβιοτικά του Κ.Κ.Ε.. Υπάρχουν όμως και πολύ χειρότερα: «Ουσιαστικά και η σημερινή φάση αποτελεί συνέχεια της περιόδου που σηματοδότησαν οι αντεπαναστατικές ανατροπές, περίοδος ιδεολογικής πολιτικής-οργανωτικής ανασύνταξης του επαναστατικού εργατικού, του κομμουνιστικού κινήματος, προετοιμασία για να περάσει στην αντεπίθεση.» Εν ολίγοις, λένε καληνύχτα στις σημερινές γενιές που χάνονται στην Ελλάδα, αλλά υπάρχει -και ας προσέξουν- και το καληνύχτα ΚΚΕ!
Τέλος ο «ανώνυμος» αρθρογράφος, πανηγυρίζει, γιατί θεωρεί ότι «τσάκωσε» τον κυβερνητισμό μας, όταν γράψαμε ότι το ΚΚΕ σε παγκόσμια κομμουνιστική πρωτιά απορρίπτει κάθε συμμετοχή σε κυβέρνηση στο έδαφος της καπιταλιστικής κοινωνίας. Ενώ, είναι σαφές για τι είδους κυβερνήσεις μιλάμε, αφού γράφουμε «ιστορικά» για το Λαϊκό Μέτωπο της Ισπανίας, όπως και για την κυβέρνηση της Βενεζουέλας. Δεν λέμε για κυβερνήσεις τύπου 1989 ….. Ας παραδεχτούν λοιπόν ότι κάνανε λάθος το 1989 και είχαν δίκιο αυτοί που διαφώνησαν τότε και μετά ας συζητήσουμε το θέμα της κυβέρνησης. Προς το παρόν, το ΚΚΕ δεν δέχεται ούτε ως συνεργάτες στο μαζικό κίνημα, αυτούς που διέγραψε το 1989 επειδή διαφώνησαν με τη συγκυβέρνηση. Όσον αφορά την κυβέρνηση της Βενεζουέλας που ξαφνικά μαθαίνουμε από τον ριζοσπάστη ότι «διαχειρίζεται τον καπιταλισμό», θυμίζουμε ότι πρόσφατα το ΚΚΕ σε μήνυμα του στο Κ.Κ. Βενεζουέλας δήλωνε: «Το Συνέδριό σας θα φωτίσει ακόμα καλύτερα την αντιιμπεριαλιστική πολιτική της Βενεζουέλας που τόσο θετικά επιδρά στο διεθνές κίνημα και στη ριζοσπαστικοποίηση των μαζών σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική και γενικότερα. Η στάση της σοσιαλιστικής Κούβας, της Βενεζουέλας και της Βολιβίας στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής ΕΕ - Λατινικής Αμερικής, η συνεπής υπεράσπιση των λαϊκών κατακτήσεων, ενάντια στις πολυεθνικές ιδιαίτερα του πετρελαίου, τα βήματα στην ισότιμη συνεργασία χωρών της Λατινικής Αμερικής και ειδικά οι προοπτικές που ανοίγει η ALBA, συμβάλλουν ουσιαστικά στην αποκάλυψη του ιμπεριαλιστικού χαρακτήρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Χαιρόμαστε, γιατί αντιμετωπίσαμε από τις ίδιες θέσεις τα ζητήματα αυτά τόσο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όσο και στο κίνημα διαμαρτυρίας στην ΕΕ (…) Η Βενεζουέλα όπως και η σοσιαλιστική Κούβα, χωρίς την οποία ο κόσμος θα ήταν πολύ χειρότερος, είναι στις καρδιές και στο νου εκατομμυρίων ανθρώπων." (http://www1.rizospastis.gr/storyPlain.do?id=3476185&action=print )
Το ισχύον πρόγραμμα του ΚΚΕ λέει: «Σε συνθήκες ταξικών αναμετρήσεων και μεγάλης φθοράς στην επιρροή των αστικών κομμάτων και των συμμάχων τους, μπορεί να προκύψει κυβέρνηση αντιιμπεριαλιστικών αντιμονοπωλιακών δυνάμεων με βάση το κοινοβούλιο, χωρίς να έχουν διαμορφωθεί ακόμα οι όροι για το επαναστατικό πέρασμα. Η δρομολόγηση κυβερνητικών μέτρων που στοχεύουν στην ανακούφιση του λαού, ενάντια στο πολυεθνικό κεφάλαιο, στην εξάρτηση και τη συμμετοχή της χώρας στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, είναι δυνατόν να συσπειρώνει και να πείθει για την ανάγκη γενικότερης ρήξης. Το ΚΚΕ επιδιώκει μια τέτοια κυβέρνηση, με τη δράση της και τη γενικότερη λαϊκή παρέμβαση, να συμβάλει στην έναρξη της επαναστατικής διαδικασίας.» Γιατί λοιπόν τέτοια «μέθη» του αρθρογράφου για τον «κυβερνητισμό» μας;
Φυσικά, ο «ανώνυμος» αρθρογράφος δεν τόλμησε καν να ασχοληθεί με πιο «ξινά» ζητήματα, όπως με την κριτική μας στην περίφημη ανάλυση που προκύπτει από τις νέες θέσεις του ΚΚΕ για διαμόρφωση επαναστατικών συνθηκών σε περίπτωση πολέμου και την μετατροπή του αμυντικού πολέμου σε επανάσταση κλπ. Όπως και με τον χαρακτήρα της κρίσης και άλλα πολλά… Αλλά τι, να πει, και τι να υποστηρίξει, ότι η «πετυχημένη» κομμουνιστική γραμμή που υιοθετεί το ΚΚΕ και εδώ, είναι ένας παλαιολιθικός και εν συγχύσει τροτσκισμός, τύπου Στίνα;
Το ΚΚΕ λοιπόν αρνείται την ιστορία του, αλλά δεν χρειάζεται να «μελετήσει» και πολύ κανείς, για να διαπιστώσει ότι αρνείται και το ισχύον πρόγραμμά του. Εμείς, βέβαια, δεν είμαστε υποστηρικτές του υπάρχοντος προγράμματος του ΚΚΕ, αλλά είναι ένα πρόγραμμα που δεν έχει πάρει διαζύγιο με την πραγματικότητα. Ούτε, είμαστε ενάντια στις τομές. Όμως εδώ, έχουμε άρνηση κάθε προοπτικής και ελπίδας, από ένα κόμμα με ιστορία και με δυνατότητες και που ίσως για ένα διάστημα ακόμη, θα έχει ένα σημαντικό κοινωνικό και πολιτικό βάρος, όσον αφορά την δυνατότητα δημιουργίας ενός πολιτικού και κοινωνικού ρεύματος για τις δυνάμεις της δημοκρατίας και της εργασίας. Η άρνηση μιας μετωπικής πολιτικής, με κέντρο την ρήξη με τον ευρωπαϊσμό και την απελευθέρωση της χώρας από τα δεσμά του ιμπεριαλισμού, η άρνηση του μετώπου για μια Λαϊκή Δημοκρατία, μιας Λαϊκής Δημοκρατίας, όπως ακριβώς ορίστηκε από το ΚΚΕ, το 1945, σε μια ανάλογη εποχή με το σήμερα, όσον αφορά την επαναστατική δυνατότητα, την κοινωνική και οικονομική καταστροφή, αλλά και την διχάλα για την μελλοντική πορεία της χώρας, είναι δρόμος προς την κοινωνική απομόνωση αυτού του κόμματος, αν όχι την διάλυση, ή και την εξαφάνισή του.
Δεν μας χαροποιεί μια τέτοια εξέλιξη και ας γράφει ό,τι θέλει ο «ανώνυμος» αρθογράφος του 902.gr. Δεν μας χαροποιεί, η υποβάθμιση του ιμπεριαλισμού και της Ε.Ε., χάριν του λεκτικού «αντικαπιταλισμού», και ενός όψιμου περιθωριακού τροτσκισμού, τώρα που στην πατρίδα μας αυτός ακριβώς είναι ο κρίσιμος κρίκος. Να πιστέψει ο λαός, πως μπορεί να διοικήσει μόνος του τον τόπο του, ότι μπορεί να «σκίσει» το ευρώ, να πετάξει την τρόικα στην θάλασσα, μαζί με τον παρασιτικό αστισμό, ότι είναι δικαίωμά του τελικά, η αυτοδιάθεση και η αυτοκυβέρνηση.
http://www.tometopo.gr/home/news/1142--902gr-to-kke-.html